Boleslaue, Boleslaue, dux gloriosissime,
Tu defendis terram tuam quam studiosissime.
Tu non dormis nec permittis nos dormire paululum,
Nec per diem, nec per noctem, nesque per diluculum.
Et cum nos te putaremus de terra propellere,
Tu nos tenes ita quasi conclusos in carcere.
Talis princeps debet regnum atque terram regere,
Qui cum paucis tot et tantos ita scit corrigere.
Quid si forte suos omnes simul congregaverit?
Numquam cesar sibi bello resistere poterit.
Talem virum condeceret regnum et imperium,
Qui cum paucis sic domabat tot catervas hostium.
Et cum nondum recreatus sit de Pomorania,
Sic per eum fatigatur nostra contumacia.
Et cum illi cum triumpho sit eundum obviam,
Nos e contra cogitamus expugnare patriam.
Ipse quidem cum paganis bella gerit licita,
Sed nos contra christianos gerimus illicita.
Unde Deus est cum eo faciens victoriam,
Nobis vero iuste reddit illam iniuriam.